| Don 的个人资料Crazy Sleepy Fooly Dog照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
Crazy Sleepy Fooly Dog
6月1日 แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูมีทูมี๊~~~ ย้อนหลัง - -bโดนบ่นว่ะ
ว่าวันเกิดตัวเอง เจือกไม่อัพเสปซ
ใครออกกฏฟระ ว่าวันเกิดต้องอัพสเปซ --3-
(คนทวงน่ะ รู้แก่ใจนิ ---3- )
ไหนๆจะให้อัพก็มาอัพ
แต่ขอสนองนโยบายประหยัดช่วยชาติ
Entry เดียว ขอยาวๆละกัน
.
.
.
เออ ใครยังไม่รู้ก็จะขอประกาศให้รู้ไว้ตรงนี้เน้
ไอ้ดลก็มีวันเกิดกับเค้าเหมือนกัน
365-366 วันใน 1 ปี ของตู ก็มี "วันพิเศษ" ของตัวเอง เหมือนกันว่อย
27 / 05 วันที่ 27 พฤษภาคม
นั่นแหล่ะวันเกิดของไอ้อ้วนนี่แล
.
.
.
วันเกิดที่จริงไม่น่านับว่าสำคัญใช่มั้ย?
เพราะเป็นวันที่แม่เจ็บที่สุด ให้ลูกเกิด
แต่ก็เป็นวันที่พ่อแม่ดีใจที่สุดด้วยไม่ใช่รึไง ที่ลูกเกิดมา?
ถ้างั้น มันก็ควรค่าแก่การฉลอง
โดยเฉพาะฉลองกับครอบครัว กับพ่อ กับแม่ที่เบ่งลูกปุ๊ดๆ ออกมานั่นแหล่ะ
ไม่ใช่เอาวันเกิดไปแด๊กเหล้า เมาล้างป่าช้า อ้วกเจ็ดถนนเจ็ดบาร์
เพราะไม่งั้นอาจจะตามด้วย กินข้าวแดงเรียกโชค แล้วก็เอาเลือดล้างไฮเวย์แก้ซวย ตามด้วยนอนโรงบาลตบท้าย
ใครโชคดีหน่อย อาจจะได้เหรียญสิบกับน้ำมะพร้าวมาล้างหน้าเป็นของขวัญวันเกิดก็ได้!!!!
.
.
.
แต่ที่พูดมาไม่ได้แปลว่าให้นอนสงบเสงี่ยมเจียมตัวเป็นผ้าพับแล้วทับด้วยเจดีย์อยู่ที่บ้านนา - -
ฉลองวันเกิด ก็ให้พอดีๆ ถูกมั้ย - -b (เหล่คนเกิดก่อนไม่กี่วันที่ฉลองด้วยการเอาหัวไปราน้ำทั้งอาทิตย์)
.
.
.
พูดถึงวันเกิด ก็ต้องนึกถึงของขวัญเนอะ 555
พูดแบบนี้ไม่ได้ทวงของขวัญจากคนอ่านนาเฟร้ย - -
แต่ถ้าจะให้ก็ไม่ได้ว่าอะไร~~ มันแล้วแต่จิตศรัทธา~~~ 5555
ปีนี้คนที่ให้ของขวัญรายแรกสุดคือ เก้อ(พี่ชาย) มันให้หูฟังเราด้วย *-*
สงสัยมันคงอนาถจิตที่น้องมันใช้หูฟังอนาถาหูขาดข้างนึงอยู่นาน
ก็เลยไปหาหูฟังมาให้ใหม่ชุดนึง
ชอบโคตรแหล่ะ *-* มันเป็นตลับๆหมุนๆเก็บสายได้ แล้วก็มีปลอกเปลี่ยนได้ตั้งสามแบบแน่ะ *-*
ราคาไม่แพงแน่เพราะยี่ห้อฟิลลิป แต่มูลค่าทางจิตจายมันสูงล้ำ *-*
.
.
.
ปีนี้คนที่แฮปปี้เบิร์ดเดย์คนแรกคืออีเจ๊กาย
เหตุเพราะมันจำวันเกิดเราสลับกะไอ้แจ๊พ - -b ก็เลยแฮปล่วงหน้าไปตั้งสิบวัน ก๊ากกกกกกกกกกกก
กับไอ้พวกนี้ก็มีฮาๆ วันเสาร์(วันเกิดนั่นแหล่ะ)ก็ไปข้าวสารกับไอ้แก้ว ถักเปียฟร่ะ ฮาดี
พอไปสยามเจออีแจ๊พ โดนดึงเล่นซะงั้น เจ็บนะว่อย
ถึงตอนไปกับไอ้พวกแก๊งค์สนิทชิดส้นบาทลูบพักตร์นี่จะไม่ต่างจากตอนไปเที่ยวปรกตินัก
แต่ถ้าขาดพวกมัน คงเหมือนขาดอะไรที่สำคัญๆรองจากที่บ้านไป
มันก็คงเหมือนไม่ใช่วันเกิด
แต่ตอนกลับเข้าบ้านเห็นหัวที่ไปถักมาทีป้ากรี๊ดดดด (กร๊ากกก)
คนที่สองที่โทรมาแฮปคือสาวน้อยที่เกิดวันเดียวกับเรา - -b
โบว์จ๋า~~~ เราจะรอโทรศัพท์แกไปเรื่อยๆอย่างนี้ทุกปีน้า *-*
มันเป็นความรู้สึกดีนะ ที่จะมั่นใจได้ว่า ไม่ว่าใครจะลืมเราหรือไม่ก็ตาม
แต่อย่างน้อยๆก็จะมีโทรศัพท์หนึ่งสาย ที่ต้องโทรเข้ามาร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ใส่หูทุกปี
รักนะจุ๊บจู๊บบบ~~
ส่วนที่แฮปในวันแล้วคนแรก ก็เป็นเพื่อนบนเน็ตนั่นแล ถล่มกันจนอ่านไม่ทัน ก๊ากกกก
ใครว่ามิตรภาพบนเน็ตมันไม่ดีไม่ยั่งยืนหรือห่วยหรือไรนี่เราเถียงขาดใจแน่ว่ะ
เป็นเพื่อนกันมา 3ปี(อย่างต่ำ) ไม่เคยลืมวันเกิดกันเลยแม้แต่หนเดียว
เจ๋งกว่าพวกตัวเป็นๆซะอีก "ขอบอก"
.
.
อีกคนที่ขาดไม่ได้!!!
นู๋นัน T{}T~~~นู๋ดลรักนู๋นันที่สุดในโลกเล๊ยยยย T{}T~~~~
ขอบคุณสำหรับsms แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะก๊าบ T{}T~
(แน่ล่ะนู๋นันคงไม่ได้มาเห็นที่ขอบคุณแน่ๆ ไม่งั้นตูเขินตาย ก๊ากกกกกก)
ร๊ากกกนู๋นันสุดๆ T[]T~ นึกว่าจะปิ๋วอีกปีซะแล้ว T^T~~~
.
.
.
ยังไม่ได้บอกเลยนิแฮะ
ว่าปีนี้ เป็นวันเกิดปีที่ "20" - -+
นั่นแปลว่า ตอนนี้........................................
"ไอ้ดลเข้าบาร์ได้อย่างถูกต้องตามกฏหมายแล๊วววว~~~"
ไชโย๊!!!~
(ทำไมมันดูขั๊ดด ขัดกับไอ้ที่เป็นสาระข้างบนนั่นจังฟระ)
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" กู 20 แล้ว ว้อยยยยยยยยยยยยยยย!!!!"
จบแห่เอวัง
ปล. ใครที่สงสัยว่าทำไมเราไม่พูด
ว่าที่บ้านตัวเองให้อะไร
อ่านดีๆนะ
"เรื่องในครอบครัวเฟร้ย!!!"
จบเห่จริงจัง~ 4月28日 ปัดฝุ่น( ปัดหยากไย่ที่เกาะเต็มสเปซ )
ดองข้ามไปสองเดือน - -b เยี่ยม เย้!!! ( โดนถีบ )
มาอัพครั้งนี้เพราะจะมาแจ้งข่าวค้าบ
ไอ้ดลจะหนีหนี้ไปพงันแฟ้ว~
ไป29เมย. กลับ21พค. ฮะ *-*
หนีงานไปทำงาน ( ฟังแล้วงงดีมะ 555 )
ต้องเก็บตังสร้างเนื้อสร้างตัวสร้างเรือนหอซะหน่อย
เดี๋ยวคนที่อยู่ด้วยเค้าจะถล่มเรือนหอรอหย่าพังหมด!~ 3月5日 ปิดเทอมแล้ว ( โว้ย!!!! )หลังจากสอบจีนตัวสุดท้ายเสร็จไปเมื่อวันพฤหัส
ไอ้ดลก็ปิดเทอมแล้ววววววววววว T.T!!!!!!!!
ไชโย๊ T{}T~~~~!!!!!!~
( กระโดดโลดเต้นดีใจ7-8รอบ ก่อนจะควงสว่านราวนด์ดอฟลงสู่พื้นอย่างงดงาม )
ตอนนี้ก็อยุ่กทม.ฮะ - -b นอนขึ้นอืดไปวันๆ
เมื่อวันศุกร์ไปแบ๊งค์ใหญ่มา ก็ธนาคารกรุงเทพสาขาสีลมนั่นแหล่ะ
ไปเอาใบรบ.ม.6น่ะ จะเอามาสมัครงาน - -b
ถ้าโชคดีปิดเทอมนี้จะได้เจอไอ้ดลที่โลตัสสาขานครปฐมนะ *-* ถ้าเค้ายอมจ้างหมูป่าตัวกลมๆแบบเรา 5555
เดี๋ยววันพรุ่งนี้จะไปสมัครแล้วล่ะ - -b จะว่าไปยังไม่ได้เช็คเรื่องรูปเลยนี่หว่าว่าพอใช้มั้ย - -"
ไม่ได้การ เดี๋ยวอัพเสร็จต้องไปเช็ค เหอๆ
วันศุกร์อีกเหมือนกัน ตอนกลางคืน ได้เจอไอ้แจ๊พออนmsn
ไม่ได้เจอแม่งนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก - -" นึกว่ามันตายหายไปจากสารระบบโลกซะแล้ว
ก็ได้ข่าวเรื่องวงมันมา - -"~~ ไม่น่าพิศมัยเท่าไหร่ ช่างเหอะ
เอาเป็นว่าตอนนี้ ไอ้ดลกำลังหัดกีตาร์อยู่ 5555 เพื่อจะพัฒนาไปเป็นกีตาร์(?) หรือไม่ก็เบสต่อไปในอนาคต
แล้ววันนี้ไอ้แก้วก็โทรมา บอกให้เล่นเพอร์คัตชั่นดู
ตูจะทำได้มั้ยล่ะนั่น - -"a แต่จะลองดูแล้วกันนะ ไหนๆ กลองชุดก็ตีเป็น กลองสันก็พอทน
จะตีกลองสันชุดก็คงพอไหว(มั้ง?)
ปิดเทอมนี้ไม่ว่ายังไงก็จะต้องมีงานทำให้ได้อ่ะ ต้องพยายาม - -"
ไม่อย่างนั้นกระเป๋าสตางค์จะพาลฉีกกระจาย
แถมจะไม่มีที่ซุกหัวนอนเอาง่ายๆ เหอๆ
ฮาร์ดดีสก็ว่าจะอัพ ก็เงินอีกล่ะ
สายกีตาร์ก็จะเปลี่ยนใหม่ กีตาร์made in ประเทศเพื่อนบ้าน มันจะต่อสู้ไปได้ไกลซักแค่ไหนเชียว
สายแข็งยังกะจะตัดนิ้วขาดได้ทุกครั้งที่เล่น ( แต่ตอนนี้ก็เริ่มนิ้วด้านๆแระ - -" )
โครงการพันล้านที่วางไว้ ยังไงๆ ก็จะทำให้เสร็จในปิดเทอมนี้ - -b สู้ตาย!!!ไอ้มดแดง!!!!!
เอาอะไรมาให้ทั้งดูทั้งเล่นกันเพลินๆ
 น่ารักเหมือนเจ้าของมะล่า ก๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!
1月26日 ออกจากไหดองแล้ว~*แสปซช้านน
เน่าไปยังวะเนี่ย เอาเหอะ ของหมักดองมักมีรสชาติที่ดีกว่าปรกติอยู่แล้ว ( ล่ะมั้ง? )
============================
ดองแสปซจนเน่าไปร่วมเดือน - -~~
ช่วงที่ผ่านมาก็ไม่ได้มีไรมากหรอก ก็แค่ปีใหม่
ไปเชียงใหม่มา ได้เข้าไนท์ซาฟารีของเชียงใหม่ที่ยังไม่ได้เปิด ( เดี๋ยวค่อยเผา ) ก็แค่มีสอบ
สอบวรรณกรรมเอเชีย (กรรมของเด็กเอเชีย) ไป1ตัว วิชาของอาจารย์นฤมิตร - เศรษฐกิจการเมืองเอเชีย - (มั้ง) ไปอีก1ตัว จีนพูด ตัวนึง จีนข้อเขียนอีกอัน เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ที่ทำเอาตูข้าอยากไปผูกคอตายใต้ต้นผักชีซะจริงๆ รวมๆแล้วก็ไม่มีปีใหม่ไหนจะสนุกเท่านี้อีกแล้ว T[]T~~
============================
วันเด็กก็ไปที่สมุครสาครมาด้วย - -b
เด็กแต่ละคน น่ารักน่าเตะสุดๆ กวนอวัยวะเบื้องต่ำกันมากมาย ป้าๆที่โน่นใจดีมาก T{}T~~ ไปงานนี้ไปสานสัมพันธ์อักษร - ศึกษาอ่ะ สานสัมพันธุ์ด้วยการล้างจาน ( 55555 ) การตบเด็ก(?) แล้วก็วงไพ่ - -b!! เอิ๊กๆ ทีเด็ดของงานเลยทีเดียว~ แล้วก็ตอนวันเด็กปีนี้(14มค.) ก็เป็นวันเกิดมนุษย์หื่นประจำคนอ.
วันเกิดไอ้ปาล์มนั่นเอง ( จุดพลุ ฮิฮิ้ววว~~ ) หลอกล่อกันสนุกสนาน กว่ามันจะหลงกล 555
============================
มาๆขอเผาเชียงใหม่ไนท์ซาฟารีหน่อย
อยากหารูปมาลงให้ดูมากเลย แต่ความสามารถเกล้ากระผมมันมีไม่พอ-*- ไว้หาได้แล้วจะเอามาให้ดู ว่าสถาปัตยกรรมแบบ ลานนาผสมแอฟริกา+ป่าหิมพานต์ มันเป็นยังไง
รุ้แต่ว่ามันไม่ค่อยจะเหมือนสวนสัตว์ก็แล้วกัน - -a
สัตว์ในนั้นตัวกลมเป็นลูกหมูเลยทีเดียว เสือดาวตัวกลมขนฟูน่ากอดชิบ ตัวยังกะตุ๊กตา ไม่ได้ไปไหนไกลมากอ่ะ ได้ดูแต่โซนที่เค้าเปิดให้เดิน ไอ้กิโลกว่าๆนั่น มันให้ความรู้สึกว่าเปลืองงบฟร่ะ ส่วนที่ให้สัตว์อยู่มันทำมาแล้วดูแล้วไม่ค่อยจะดี ไม่น่าปลอดภัยอ่ะนะ ทั้งสำหรับสัตว์แล้วก็คนมาดู กรงเล็กกกกกก นิดเดียว ระยะของคูน้ำก็ต๋อยนึง บางกรงสัตว์มันเป็นะพวกปีนป่าย ดันมีต้นไม้ในนั้นที่ยื่นออกมาถึงทางเดินซะงั้น จะยุให้หนีรึไงจ๊ะ?
บัตรราคาแพงใช้ได้เลย ดีนะที่เราไปตั้งแต่มันยังไม่เปิดเป็นทางการเลยยังฟรีอยู่ 5555
ค่าดูกลางวันโคตรถูกเลย แต่พอกลางคืนแพงชิบเป๋ง ราคาต่างกันร้อยก่าๆได้มั้ง แต่ก็นะ ไม่แปลกหรอก มันทำมาเป็นไนท์ซาฟารีนี่นา แต่ว่าเป็นซาฟารีทำไมไม่มีต้นไม้เลยฟระ??? ต้นไม้ยังไม่โตเลย
แล้วถ้าใครคิดจะไปดูนะ แนะนำให้ไปกลางวัน ที่ไอ้ดลไปดูมานั่นตอนกลางคืน หลับกันหมดป่าเลยขอรับ - -" ได้ไปดูลิงนั่งหลับกอดกันบนต้นไม้ ไปดูลามายืนหลับ
ดูนกยูงเกาะคอนไม้หลับ ( โคตรใกล้เลย จับได้เลยอ่ะ ) มีพวกกินเนื้อเนี่ยแหล่ะ ที่มันพอจะอยู่ให้เห็น แต่ก็เดินพล่านเลยอ่ะ
แบบว่าที่ไม่พอให้อยู่ ก็เลยเดินพล่านไปทั่วกรงเหมือนเจ็กตื่นไฟ บางกรงก็หาสัตว์ไม่เจอฟร่ะ อย่างหมูป่าเงี้ย ว่าจะดูหน้าญาติตัวเองซะหน่อย ( 555 ) ดันหาไม่เจอซะงั้น กรงโคตรใหญ่เลย ดูแล้วใหญ่เกินความจำเป็นฟร่ะ หมูป่ามันน้อยขนาดไปหามุมมืดซุกหลบตาคนเกือบ20คู่ได้เนี่ย บ่นๆๆแล้วก็บ่นๆๆ แต่ก็ทำไรไม่ได้ เอิ๊กๆ ============================
วันที่17มค.ที่ผ่านมา วันเกิดไอ้แก้วขอรับ เป็นเพื่อนเลิฟของกระผมเอง คบกันมาปีนี้ปีที่10หรือ11เนี่ย เจอกันตั้งแต่ประถม4 - -b ตอนนี้อยู่ปี2ทั้งคู่ ทนคบกันมาได้ยังไงฟระ??
ปัจจุบันไอ้แก้วเพื่อนกระผมเป็นสาวเกษตรศาสตร์ขอรับ คณะครุศาสตร์ เป็นลีดด้วยนาาาขอโทษที - -b ดีกรีความน่ารักทะลุปรอทแตกระเบิด - -b~ เคยลงหนังสือด้วย *-* ตอนมัธยมเป็นรองประธานด้วยนะ *-* เป็นดีเจแสครชแผ่นด้วย *-* และมีแฟนแล้วด้วย~ *-* ( ดับความหวังผู้อ่านชายทันที 55555 ) และอื่นๆอีกมากมาย โฆษนาเท่าไหร่ก็ไม่จบ~ ============================
สำหรับเพื่อนทั้ง2คนที่มีสีผิวต่างกันเป็นหยินหยาง แด่ไอ้ปาล์มและไอ้แก้ว *'~!!!!' H A P P Y - B I R T H - D A Y '!!!!~'*
ร่ำรวยเงินทองและความสุขตลอดปาย~~
สำหรับปาล์มโดยเฉพาะ - ขอให้มีแฟนซะที สำหรับไอ้แก้ว - งานเหลือๆขอให้ตูมั่ง เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ~~
( อัพทีไรยาวทุกทีวุ้ย ) 12月18日 ชิวๆอยากจะมาอัพตั้งแต่วันศุกร์แระ
แต่ไม่รู้ทำไม ตัวขี้เกียจเกสะเต็มหลังทุกทีเลย - -" สุดท้ายเลยได้มาอัพวันนี้แทน ===========================
ปรกติก็จะกลับบ้านทุกอาทิตย์ล่ะนะ~
วันไหนว่างๆกลับได้เป็นได้เห็นไอ้ดลกลับบ้านทุกรอบล่ะ ;P ก็บังเอิญว่าเป็นเด็กติดบ้าน~~..........
ศุกร์นี้ก็กลับปรกติแหล่ะ แต่บังเอิญว่าพิเศษหน่อยตรงที่เป็นหนแรกที่กลับกะรถของมหาลัย Oo!!! 20บาทขาดตัว สบายกระเป๋าจริงๆ - -b แนะนำให้ขึ้นกันเยอะๆขอรับ ลำบาก(ไม่)หน่อยเวลานั่ง เพราะไปนั่งเบียดกะคู่รักหวานแหวว - -' บนเบาะนั่งแบบ3คน
รู้ว่าสวีทจะมานั่งทำไมเบาะ3วะป้า -*- แล้วก็มาเบียดตูแทบกระเด็นตกเบาะ -*- อย่าให้ได้โอกาสเบียดกลับนะ.........แง่ง รถมหาลัย วิ่งจากฝั่งสนามจันทร์ ไปสุดทางที่ฝั่งวังท่าพระ ตามเส้นทางสายใหม่ (ได้ข่าวว่ามีรถสายเก่าด้วยนิ ) ไอ้ดลก็ไปลงสุดสายล่ะ แล้วก็นั่ง82กลับบ้าน
วันนั้นก็ได้เห็นบรรยากาศสนามหลวงเวลาเย็นๆที่ไม่ได้เห็นมานานแหล่ะนะ แล้วก็บรรยากาศของบ้านหม้อ+หน้าสวนกุหลาบยาม6โมงเย็น 82วิ่งผ่านหน้าโรงเรียนศึกษานารีด้วย ทำเอาไอ้ดลชะเง้อมองจนคอยาวเลย - -" ด้วยความหวังลมๆแล้งๆเล็กน้อยว่าจะเห็นรุ่นน้องตัวเองซักคน
ก็แปลกดี เราเพิ่งจบไปได้ปีนี้ปีที่2
แต่ทำไมมันดูแปลกๆ ตอนรุ่นเรา6โมงเป็นเวลาที่นักกีฬาเลิกซ้อมแล้วจะเดินกลับบ้านเป็นกลุ่มๆก้อนๆ ถนนข้างๆโรงเรียนก็จะมีร้านการ์ตูน + ร้านของกินตรึม และมีวินสามล้อจอดอยู่ เด็กนักเรียนยังเดินกันอยู่พอประมาณ แต่ตอนนี้มันแปลกไปอ่ะ
6โมงเหมือนกัน แต่มีแค่นักเรียนเดินอยู่คนนึงบนสะพานลอย ถนนข้างๆโรงเรียนโดนรั้วจราจรกั้นไว้เป็นแนวทีเดียว ร้านการ์ตูนแผงกับร้านของกินหายเรียบ วินสามล้อก็ไม่มี ร้านมินิมาร์ทข้างโรงเรียนก็งับแผงเหล็กแล้ว ไอ้ดลใช้เวลาช่วงที่รถติดไฟแดงของแยกบ้านแขกนั่งมองจนงงอยู่นานเลยล่ะ - - จนรถเริ่มเคลื่อน ก็ได้มองอย่างอื่นไปเรื่อยๆ แล้วก็รู้สึกว่า
ทำไมอะไรๆมันเปลี่ยนไปยังงี้นะ ตอนอยู่ม.1 มันเป็นแบบนึง
ตอนขึ้นม.3 มันเป็นแบบนึง ตอนอยู่ม.4 มันเป็นแบบนึง ตอนจบม.6 มันเป็นแบบนึง แล้วตอนนี้ มันก็เป็นอีกแบบนึง นั่งมองมาเรื่อยๆ หาความแตกต่างตลอดถนน2ข้างทาง มาจนถึงวงเวียนใหญ่
แล้วก็มองวงเวียนใหญ่
รู้สึกถึงความแตกต่างอีก วงเวียนใหญ่ เป็นอะไรที่เห็นแล้วรู้สึกทันทีว่าถึงบ้านแล้ว ^^"
งี้แหล่ะ เด็กวงเวียนใหญ่ แฮะๆ ตอนเราเด็กๆ เค้าก็ปูอิฐรอบวงเวียนใหม่ โตขึ้นมาหน่อยก็ปูอีก แล้วเมื่อไม่นานมากมานี้ก็เพิ่งจะทำต้นไม้ใหม่ไป ตอนนี้ก็กำลังขุดทางให้คนเดินลอดเข้าวงเวียนอยู่ อะไรๆนี่มันเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาเลยเนอะ แปลกดีจริงๆ
กลับเข้ามาถึงบ้าน
มองหน้าป้า ป้าตูก็เปลี่ยน (55555555) 12月5日 วันพ่อ ^^~เปิดบล็อคฉลองวันพ่อ
มีมาตั้งนานแล้วเพิ่งได้รู้จักเอามันมาใช้ก็ครั้งนี้แหล่ะว้า
เหอะๆ มั่วไปมั่วมาก็สนุกดีเหมือนกันวุ้ย
====================================
"พ่อ" หนึ่งในสองผู้ให้กำเนิด
"พ่อ" ที่พึ่งพิงของลูกๆทุกคนไม่ว่าจะเพศอะไรก็ตาม
"พ่อ" หลักยึดของความอบอุ่น ของครอบครัว
"พ่อ" ฮีโร่ของลูก
ป๊าเราไม่ได้รวยเงินล้าน แค่เงินแสนยังไม่รู้มีมั้ย ( ฮา )
ป๊าเราไม่ได้หุ่นฟิตเป็นนักกล้าม หรือว่าหน้าตาดีเท่าลูก ( อ้าว )
ป๊าเราไม่ได้ช่างตามใจ ขออะไรแต่ละทียากเย็นนักกว่าจะได้ - -b
ป๊าเราไม่ได้เป็นคนใจเย็น โมโหทีก็วิ่งไล่เตะลูกกันสนุกสนานเช่นกัน ( 555 )
ป๊าเราไม่ได้เก่งกาจเป็นนักวิชาการ แต่อย่างน้อยก็ปริญญาตรีล่ะน่าาาาา - -+
ป๊าเราไม่ได้พูดอังกฤษคล่องปรื๋อ บางครั้งยังต้องให้ลูกช่วยเลย ( ช่วยงง )
ป๊าเราไม่ได้เป็นเจ้าของบริษัทอะไร ตอนนี้ก็กำลังพยายามทำงานของตนให้ดีที่สุด
สมัยประถม
ป๊าเราพยายามจะสอนเลขเรา ด้วยการเอาโจทย์เลขประถมกับม.ต้นมาตั้งถามลูกเล่นก่อนนอน
ป๊าเราพยายามจะทำให้เราเก่งอังกฤษ ด้วยการเอาเพลงคันทรี่ยุคเค้ามาร้องให้ฟังทุกคืน
ป๊าเราพยายามจะทำให้เราเป็นเด็กที่มีความคิดสร้างสรรค์ ด้วยการหานิทานเรื่องแปลกพิสดารมาเล่าให้ฟัง
ป๊าเราพยายามทำให้เราเก่งภาษาไทย ด้วยการแปลงเพลงไทยต่างๆที่เค้าร้องให้เป็นเนื้อต่างๆกันได้ทุกคืน
ป๊าเราพยายามสอนให้เราเป็นเด็กดี ด้วยการวิ่งไล่เตะทุกครั้งที่เราทำลายข้าวของในบ้าน
ป๊าเราพยายามทำให้เราเป็นเด็กอ่อนโยน ด้วยการเลี้ยงดูในแบบของเขา
สมัยมัธยมต้น
ป๊าเราพยายามฝ่าแรงต้านของเศรษฐกิจที่ดิ่งลงเหวจากฟองสบู่กระจาย จนต้องไปทำงานที่พม่า
ป๊าเรายังคงพยายามสอนเลข ด้วยการยึดหนังสือเลขม.ต้นของลูกไปอ่าน
ป๊าเราพยายามสอนภาษาพม่า ด้วยการหาศัพท์แปลกๆใหม่ๆมาพูดให้เราตาโตทุกครั้งที่กลับมา
ป๊าเราพยายามจะตามความรู้ด้านสังคมเราให้ทัน ด้วยการนั่งฟังเราโม้เรื่องประวัติศาสตร์ไทย
ป๊าเราพยายามเป็นวัยรุ่นให้ทันลูก ด้วยการหัดร้องเพลงRs ก่อนจะจบลงด้วยการแปลงเพลงRs จนสนุกไปทั้งบ้าน
ป๊าเราพยายามสนองความต้องการทางด้านคอมพิวเตอร์ของเรา ด้วยการสนับสนุนให้เราศึกษาเรื่องคอมเต็มที่ตามใจ
ป๊าเราพยายามสนับสนุนสิ่งที่ลูกชอบ ด้วยการยอมทนให้เราไปแข่งเทควันโด้ ก่อนจะนั่งบ่นให้ฟังว่าเค้าแทบทนไม่ได้ที่เห็นเราโดนไล่อัด
สมัยมัธยมปลาย
ป๊าเราทนรับฟังคำโอดครวญของเรา ที่เลือกสายวิทย์ไป แล้วกลับมาบ่นว่าไม่ชอบ แถมไม่ยอมเปลี่ยนสาย
ป๊าเราพยายามสนับสนุนให้เราเรียนได้ดีขึ้น ด้วยการส่งไปเรียนพิเศษ แต่เรากลับตอบแทนด้วยการโดด
ป๊าเราพยายามช่วยการเรียนของเรา ด้วยการขอหนังสือเรียนวิทย์ของเราทุกเล่มไปอ่าน ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ค่อยจะว่าง
ป๊าเราพยายามปลอบเรา ในวันที่เศร้าที่สุดในชีวิต ทั้งๆที่ตัวเองก็แทบไม่ต่างกัน
ป๊าเราพยายามดึงเรากลับไปหา ในขณะที่เรากลับขลุกอยู่แต่กับอินเตอร์เน็ต และเกม ผ่านคอมที่เค้าเพิ่งซื้อให้
ป๊าเราพยายามเพิ่มเวลาอยู่กับเรา ส่วนเราพยายามผละหนีจากความเปลี่ยนแปลงในครอบครัว รวมทั้งป๊า
ป๊าเราพยายามเปิดโอกาสให้เราสามารถปรึกษาเรื่องเรียนหรือเรื่องต่างๆกับเค้าได้ แต่เรากลับเอาเวลาไปเล่น
ป๊าเราพยายามส่งเสริมให้เราอ่านหนังสือเตรียมเอนท์ เพื่อเราจะได้เรียนในแบบที่ชอบ แต่เราก็ยังคงใช้เวลาไปกับเกม
สมัยปัจจุบัน(มหาลัย)
ป๊าเราพยายามช่วยวิ่งไปโน่นมานี่ทั้งวันทุกวันตระเวนไปตามมหาลัยต่างๆกับเรา ทั้งๆที่ตัวเองก็มีงานด่วนต้องทำ
ป๊าเราพยายามเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตเรา ในขณะที่เรากลับพยายามพลักเค้าออกไป
ป๊าเราพยายามใช้เครื่องคอมเข้ามาพูดคุยกับเรา แต่เรากลับตอบด้วยความรำคาญ และดูเหมือนไม่เต็มใจเพียงเพราะกำลังเล่นเกมอยู่
ป๊าเรานั่งฟังเราเล่าเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นในมหาลัยด้วยสายตาสนใจทุกครั้ง และคอยถามโน่นถามนี่อยู่ตลอดเวลา
ป๊าเราพยายามเข้ามารู้จักกับเพื่อนๆของเราอย่างช้าๆ และคอยสอบถามถึงเพื่อนของเราอยู่เสมอ
ป๊าเราพยายามแชร์ความรู้และประสบการณ์ในสมัยมหาลัยของเค้าให้ฟัง และเปรียบเทียบตักเตือนเราอย่างอ้อมๆแต่ได้ผล
ป๊าภูมิใจเสมอ เวลาเล่าให้เราฟัง ว่าหลังจากเราเกิด ทุกๆคนบอกว่าเราหน้าเหมือนป๊ามากแค่ไหน
ป๊าดีใจเสมอ เวลาเล่าให้เราฟัง ว่าเราเคยได้รางวัลอะไรมาบ้าง
ป๊าหัวเราะทุกครั้ง เวลาเล่าให้เราฟัง ว่าเคยทำวีรกรรมวีรเวรอะไรไว้บ้างในสมัยเด็กๆ
ป๊ายิ้มให้เราเสมอ เวลาเล่าให้เราฟัง ว่าเราสำคัญกับป๊ามากแค่ไหน
เราคงไม่มีความกล้าพอจะพูดเยอะขนาดนี้ต่อหน้าป๊า
หรือแม้แต่พูดให้น้อยกว่านี้ก็ไม่กล้าพอ
แต่ป๊ากล้าพูดว่าป๊ารักเราแค่ไหน
ป๊ากล้าพูดว่าเราสำคัญแค่ไหน
บางทีมันคงเป็นความกล้าของคนเป็นพ่อ ที่สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อลูก
ในที่นี้ ถึงแม้ว่าป๊าคงจะไม่ได้มาเห็น ( แน่ๆ )
หนูก็มีความกล้าแค่ในขณะที่ป๊าไม่เห็นเท่านี้ล่ะ
ป๊า
ป๊าเป็นที่รักของหนูมาตลอดเวลาเกือบ20ปีที่ลูกคนนี้ได้ลืมตามาเจอป๊าคนแรก
หนูรักป๊า
แม้ว่าหนูจะทำบ้าบอห่าเหวอะไรมากมาย และสร้างความเดือดร้อนให้ป๊าไว้มากตั้งแต่ยังจำความไม่ได้ = ="
แต่หนูรักป๊า
และหนูมั่นใจในสิ่งที่พูด
อายวุ้ย - -~
555 |
||||||||
|
|
